Duymadık Bile

Bitirdik

Hevesle başlayan sevdamızı

Kuşkulara esir ettik

Kim daha çok seviyor değildi derdimiz

Kıskançlıkla perdeledik

Unuttuk

Çarpan kalplerimizin coşkusunu

Sarıp sarmalayan sıcaklığı

Heyecanı,arzuyu

Bir yalancı bahara aldanıp

Vaktinden evvel açan çiçekler gibi

Ayazla kavrulduk..

Yandık

Deli lavlar gibiydi sözler

Döküldü yüreklerimizden

Anmamak için ayrılığın adını

İzin verdik gözyaşlarına

Titreyen ellerimizdi

Dökerken kadehlerdekini

Bakakaldı gözlerimiz

Şimdi susma zamanı

Boşalıp kuruyan kadehler mi

Gözlerimiz miydi bize arka çıkan.

Sel olup dökerken yaşlarını

Fonda çalan müziği duymadık bile

Perdelendik,yandık,kavrulduk...