Duyun Beni

Sokaklarda yaşadı daha on beş yaşını

Aldı götürdü onu yalnızlık zehretti aşını

Kimseler yoktu toprak ile sildi yaşını

Sokaktaki çocuğun sesiyim hadi duyun beni

Korktular onlardan dışladılar bencilce

Terkedilmişliğin acısını içkiyle tinerle

Atmak istediler olmadı soğukta gecelerce

Ağlayan çocuğun sesiyim hadi duyun beni

Kimisi ölü burunur kimisi yaralı

Sahibi yok diye ezmek insana hak mı

Bir tabak yemek elini yaktı mı

Yalnızlığı kusan çocuğun sesiyim hadi duyun beni

İçindeki ateşi söndürmek kolay sanmayın

Onlar kimsesiz diye kimse yok sanmayın

Rabbi'm yarattığını gözetmez sanmayın

Kimsesiz çocuğun sesiyim hadi duyun beni