Edalı Yürek Çarpıntısı

Ah şu bakışın yok mu

Beni benden geçirir.

Yine şiir

yine gönül yaram depreşti.

Edalı edalı bir bak bana,

Tamam,

Yüzsüzlük ediyorum ya,

Bir paspas olmuşum

Gelmişim sana.

Ne kadar daha ezmen gerekir

Ezdikçe özüm dökülür aşka.

Bir zaman geçer ki

Ekilen sevgi;

Büyür,

Koca bir orman kadar

Sevgiyi verir.

Her zaman seninle

Böyle bakışsam,

İçimde bir resmin çizilir kalır,

Yaşamın içinde gördüğüm anlar

Yalan olmuş kalmış kendi içinde

Geçer gider zaman böyle sevince.

Hayaldir bu aşk, kimseye kalmaz

Ölür gider bu garib, bir duyan olmaz.

Sana sözlerim gönlümün feri

Işığı sezgisi sen ol sevgili.

İki satır yazım olsun hatrında

Yazılan çizilen hayaldir amma

Asıl yazgıyı yazan Yaradan

Kaderim sana yazılmış belki.

Hepsinden öte mutluluk senin

İçinde huzur olsun güzelim.

Seven garibi sevsen de olur

Sevmesen de;

Yazar çizer aşkla

sevgiyi bulur.

Belki sebep sensin taşan gönlün

Bir kere yıktı mı bendleri sevgi

Dolup taşar aşka kavuşur belki

Umudum ekmeğim fakirim sevgi

İlgiyle büyür fakir ekmeği.

Bir gün bırakır giderim amma

Yüreğim yarası burada kalır

Yarısı olmayan yürek yaradır

Kanar durur öyle

sızlar derinde.

Onca sözlerim ilhamı senden

Belki bozuk çizik bir şiirim ben

Lakin gönlümün serzenişi sen

Dökülür içime vurduğun zaman

Yüreğim yanar gözlerim ağlar.

Artık geceye sarmalı aşkı

Gönül dolaşsın sevdayı meşki

Uykulu gözlerim sende açıldı

Sevgiden bir uyku veriver şimdi

Yazdığım sözlere belki kanarsın

Bu cahil yüreğe meyil bağlarsın

Çok mu gördün aşkını garip dervişe

Kavrulur yanar senden beriye.

Yarın Hakkın huzuruna varışta

Sorar ki, nedir suçu günahı

Edalı yüreğe gönlünü vermiş

Kendini unutup artık gidermiş.

Tartıya konulsa aşkı Keremin

İnan belki geçer, bendeki sevgi.

Şirinim olsan sana görevim

Bir ömrü vermektir ey güzel melek

Edalı halinle ömrüme çiçek.

(Nisan 2010 İstanbul)