Efkâr-ı Cünun

derd-i firakı yele

azab-ı sevdayı sele verip

ah-u zarı güle vermişim

efkâr-ı umumdan bana ne

gözlerimi güle değip

elimi ağyâra değip

tenimi laleye değmişim

efkâr-ı nazardan bana ne

bülbüle mest olup

çöllere serab olup

ırmağa ark olmuşum

efkâr-ı lâlden bana ne

hüsnü aşka verip

gönlümü yâre verip

masivadan geçmişim

efkâr-ı ağyârdan bana ne