Efkarımın Kervanı
Gündüzün başını yedi
Telaşla hala ötüyor baykuşlar
Ay şavkıyla
Başka bir iklimde öz çocuklarını emziriyor
Göbek bağı mumu yakıp bitirirken
Ruhumun yüzünde
Boş çerçevenin asılı olduğu
Azı dişim zonkluyor
Serseri ayazın elinde bir jilet
Korkak zaman gece yarısının tepesini aştı
Bir türkünün baharat yolundan
Karanlığı yara yara geldi
Tarçın kokulu efkarımın kervanı
Yükü
Ne ipekli beyaz bir haber
Ne de oyalı bir fotoğraf
Yalnızca
Katar katar yanardağın ela renkli seli
Birde
Karanlıkta elime tutuşturulan
Duygusal bir hikayenin cebir kitabı
Ezberimden ölçüyorum
Üçgen acının geniş açılı çığlıklarını
Gözlerimde
Damladığı saksıdaki
Beyaz menekşeleri öldüren
Sevdamın yivli yaşı
Develer içmesin
Çabuk geç buradan kervancı başı
Çünkü yükün eritir kayaları taşı
Selametle bu ateşi başka diyara
Kutuplara filan taşı