Efsun

Papatya misalidir mutluluk

Dört mevsimde bir güler yüzüm güneşle

Hele Kışa aşık bir gönle aşıksan

Yazın bile üşürsün yarin gözlerinde

Ebru misali nazlı yarin yüreği

Her renk gezer teninde aheste aheste

Bazen Kamaşır gözlerin ışıktan

Bazen de kararır gözlerin aydınlığındaki karanlıktan

İşte böyle bir kez kapılınca nefesine

nakkaş misali işler sanatını hem tenine hem gönlüne

gayrı iflah olmaz ruhun toprağın ne altında ne üstünde.....

24 aralık 2012

manisa