Efsûs
I.
ins kokusu sinmemiş bâkir beldelerden geçerken
hâtırâtına katran karası küfür tohumları saçıyorum
karıncalar ateşime su taşırken
aziz göğercinlere senden bahsediyor
dolunaylı geceler düşlüyor
arada çocuklara senli masallar okuyorum
ağlıyorlar
- sen burda gülmelisin maça kızı -
onların ağlaşmalarına katık ediyorum
sana duyuramadığım bileylenmiş en deli zılgıtlarımı
bir tambur duymayıversin kulaklarım
en hırçın dalgalar vurur sahilime
bir göğe bakar bir de sen derim
şiir hiç olmadığı kadar gebe kalır hüzne
ve düşer leyl veyle
biliyor musun
bana elvedan ve ele merhaban
kaç katre-i efkâr
kaç günah eder
II.
ins kokusu sinmemiş bâkir beldelerden geçerken
hâtırâtına katran karası küfür tohumları saçıyorum
Tanrısal iklimin bozulduğu on sekiz yaşımın
soğuk kavgasıydı kınalı gözlerin
burda gözlerini tavaf etsin ç/ayyaş gözlerim
elçilere inen âsumanî kelimâtın ilkidir
şu yayına oturtamadığımız aşkvârî şey
dedim ya dilber
bir göğe bakar bir de sen derim
geceleri masallarla uyutulmuş çocukluğu
severken uyutulmuş gençliğe
kim değişir ki
Selcen kıza da acırım
derdimle dertlenir durur
neçe zamandır tebessüm zuhur etmemiştir peçesinde
uykumu rafa kaldırıp bir ağrı kesici yakıyorum
ve taşrada şems batıdan doğuyor bugün
vay leyli
...
Kiev
? / 02-03 / 2013
Kiev Millî Dilbilim Üniversitesi Hazırlık Fakültesi Dekanı Maryana Bondar'a sonsuz teşekkürlerimle...