Efyâr IV

I

Hal bilmezdim, kal ehliyle günlerce

Gezip durdum, yol eyledim pazarı

Edep benden kaçıp gitmiş; yıllarca

Azıp durdum, düşünmeden mezarı

II

Naif gönlüm akislenir buğlanır

Sıra sende sen ne dersin ah efyâr

Zayıf gönüm kırk yerinden dağlanır

Tura sende sen ne dersin ah efyâr

Aşık isen olamazsın uçarı

Hak kapısın budur; bil ki geçeri

Her geleni koma ordan içeri

Çare sende sen ne dersin ah efyâr

Şu dünyanın nedir bize cezbesi

Kaynar durur şu fitnenin cezvesi

Bitmez olmuş karanlığı izbesi

Çıra sende sen ne dersin ah efyâr

İnsan olmak zor mudur ki olunmaz

Kadir kıymet acep neden bilinmez

Gülem desen acılardan gülünmez

Ira sende sen ne dersin ah efyâr

İtibarın "ye kürküm ye" adresi

Kalın olur zalimlerin ensesi

Çula kıymet biçenlerin gür sesi

Para sende sen ne dersin ah efyâr

Bir baktım ki; dünya dönmüş boşuna

Ne gelirse dilden gelir başına

Su katılmaz pişmiş garip aşına

Yara sende sen ne dersin ah efyâr

III

Yol bilmezdim, gül ehline varınca

Varıp sordum; ve sen kimsin ben kimim?

Düşünde bul; sol yanını karınca

Durup yordum, dönen benim iklimim