Eğil-doğrul

Zamanı bir sarnıça doluyorum yine bu gece...

Sefil duygulardan uzak bir köşede,

Üç Beş yıldız topluyorum gökyüzünden

Avucumda kalan kırıntılarıyla

Yeni bir hayat kurmaya çabalıyorum.

Bugün ruhumun sancak tarafı naçar...

Fütursuz bir beste daha yapıyorum

Karanlık bir odaya gömülmüş

Yanlızlığımla başbaşa sessizce

Bir kadeh daha yuvarlıyorum.

Hani...!

Beyzaydı yarınlar dillerde...

Oysa buruk bir eylül sabahına uyanmış bedenim

Dipsiz bir kuyudan su çeker gibi

Umut ederek geçirmişim ömrümü.

Güneye eğilmiş buğday başağı gibi boynum bükük

Senden kalan tek hatıraydı bu bana

Şimdi sefil hallerimden sırtımda bir yük

Eğil-doğrul ömür bitermi?

Zamansız tohumlanmış bu yaşam geçermi?