Eğin
?Her şeyin sudan yaratıldığını bilmiyorlar mı??*
gezinir sema karnında yaşam
dudak üleşip tende bereket
taktı koynuna ebem kuşağı
hasret her zerreye gelecek
mavi halat asılı
sağanakta çözüp ilmek
öpüp kıyma rengi
kuruntu zemini
ışığa vurgun gözler
yaslı ağzımız göğe
aşırıp taşı akıntıya
kuytusunda usul taşır
mor takandan buz yığın
zincir kırdırır lacivert
üşür cam
hayal kurduran buğuya
ezgisinde toprak ezip
ağaç boynuna asar inciler
patlar tomurcuk ballanır meyve
sızı paylaştıkça çağıldar
kayar tıfıl adımları
kainat karışır hamura
dağılsa
yer
gök
biz
en sağlam yanı ile
kuzgunlaşır pamuk rüzgar titrek
kendimiz katık ekmek toprağa
ırmak deşmek yaşıl ve şırıl
ısıtıyorsa yeri ışık
damla arıtmak ardında koca deniz
her parça yeniden çizge
kök zeminde gürleyik
şıvgınlardan bölünüp uçar kanadı ışığa
sazlığın sesi
yanık insan gibi
hasretti toprağa
sende kayıtlı herşey
resmin göze vurur yüze
billur sesin nur
tüm kirleri içine alan şi(i)rin
birikinti
*Enbiya 30