Eğri Büğrü Yollar
sen bana dokunamazsın şimdi diken
eğri çarşı
eğri büğrü yollar
patikalar
kırmızı tabanlı bir çocuk şarkısı
bir evin son baharıdır kalbime varan
usul çek ellerini denizin mavisinden
usanmadan bu akıl yarası
ilk defa
sana cevaplar verebileyim
yada ne bileyim
sırtım dönüktür bir rüzgara en delisinden
ağlıyorum ya ne çok biriktirdim
defalarca dizime düzme
sana benzeyen baharları
suyun içinde korkunçtur siyah yosunlu taşlar
bakma bana bakma oraya bak
daha bir acı daha bir derin
bir dehşet gürültüsüdür gururum
kargalara söyledim de içimden
sana anlatamadım yorgunluğumu
ikide bir güneştir gelişin bilmezsin
karıncalar kalkar kelebekler uyanır
sisler devrilir kol kola bahtiyar
ne söylediğini işitirsin de balıkların
benim karanlığım
uzaktır sana
sıkıntı dediğin şey cebi delik adamların korkusudur
yürümekten çekinirler
koşmaktan veya çocuklar gibi tepinmekten
oysa dilin güzelliği bu
nasıl utanır insan seviyorum demekten
evet incinmiş yaraları vardır yeni açan ağaçların
dallarını eğmiş kar ağırlığından kalma telaşları
rüyaları vardır bir de kuş sesli
yaşamak mı
özlemek mi yoksa
anlatamamanın ötesi.