Ekmeğimizin Nuru

geçsede acılar içimizi demler

yaşamı aynı demde yazamam

gölgede yürümenin bitişi karanlıksa

sınırlı göl'de ne umarsın

umduğunu bulduğunu değil

umudunsa yaz

sen yazmazsan kim yazacak

göl'de durgunluğun sessizliğini

akarsan yaz

sulara aksın axirin

yoksa akar mı

yazdıkların göl yaylasında

şelale olsun buz olsun

dokunmasın

bu gönlümdeki yaraya

merhem olsun gözyaşlarına

şair yazar içindeki kalan düşü

ya umudu ya benlik

kim kime dum duma

inanmak beyhüde

aşkları talan olan

ekmeğimizin nuru

sanmayın sevmediğimizi

kim söylemiş ki

seversek sevdamız efsane olur

ağrı dağı öfkesine benzeriz

yıkılır yıkılır bir gün

17.08.10-Karataş