Ekmek Kokusu

Kasım akşamlarının yorgun gecelerinde

ıslak kaldırımlı dar sokaklarda

yürürken böyle tenha hüzünler devşirerek

bir koku yayıldı birden buğulu camların

ardındaki fırından taze mis gibi sıcak

yöneldim o yana doğru

açık kapıdan girerek baştan aşağı kokuya boyandım

tezgahın üzerinden şöyle tam kızarmışından

bir somun aldım

sıkıştırıp koltuğumun altına

yavaş yavaş lokma lokma kopardım

içim ısındı ağzım tatlandı

keyfmi yerine geldi bir de sıgara yaktım

dağıldı hüzün bulutları birden

umutlandım ve hayata doğru kanatlandım

kokusu sindi üzerime öylesine

kokunu hatırlattı seni andım

yağmur başladı birden anılarla ıslandım

ve anladım anladım sen benim

gönlümün sıcak ekmeğiydin

doyamadığım doyamadığım........