Eksik Ayrılıklar

Hüznün tebessümüne sığınmış yaramın firari kabuğu,

Dokunsam, parmaklarımı göğe savururken

Yere vurup kalbini, gülün dikenine gelin olacak.

Kaçıp gitsem karanlığa

Ve giyinsem tenimi kesen küflü elbisesini

Ruhumu ısıtan çocuk gülüşlerinin başı düşecek aymazlığıma.

-Bilmezsiniz, cehennem yokluğun ateşinde üşür-

Aşkın kekeme alfabesinden beddua iliştirilir, sağır kulağıma

Yüreğimin enkazlı köşesine, hücrelerimi ezerek kurulur ayrılık.

Sonrasında sarmaşık gibi boy atar, vebalı gidişler

Kralından kırbaç yemiş soytarı gibi

Gölgemden utanır, kursağıma takılırım.

-Bilmezsiniz, düşten düşenin sonu

Ana rahminden kovulmuş ceninden farksız.-

Kibirli bulutundan kovulan sancılı suda arınmak ister tenim,

Her zerresinde kadının bıraktığı çaresizliğin mor izleri.

Avlumda ayağı kırık köpeğin uluması gibi

Başıma karamsarlığı toplar

Çatısı yıkılısıca amansız sızım!

Meleğim, suskumun anası

Güçsüz kanatlarına bağlayıp kirpiklerimi

Atsın,

Dudağımdan dökülen gayda eşliğinde

Sunağında kan büyüten zindanına

Ki; vuruldu ilk öpücüğümün zehrinde dün.

-Bilmezsiniz, her sevgi yılanın şefkatinde büyür-

Yalnızlık saplandığında izmarit kokulu döşüme,

Hastalıktır ölüm

Kuş hafifliğinde konar aklımın şuursuz kaldırımlarına

Ve...

Dağlar ufalanır bakışlarımda, tozu çarparken

Mayısın yaslı yüzüne,

Gözlerimin çatlağından sızan keder döküntüsüne isim arar arsızlığım.

Ya intihardır bundan sonrası, ya cinayet

Belki de,

Ruhumu zulme iten sebep,

Düşü bozuk para niyetine tüketen sessizliğim.

-Bilir misiniz?

Cümlesi eksik ayrılıklar, uğursuz yaşanmışlıklarımızın ön sözü...-