Eksik Kalan Sen

Bütün ömrüm,

gözlerinizin kıyısından ömrüme bakmakla geçti madam.

Ben en çok,

kirpik uçlarınızı severken kendimi adam gibi hissettim.

Baba gibi..

Eş gibi..

Yaşıyor gibi..

Söylesenize madam,

elleriniz hala ellerimi sımsıkı tutar gibi mi.?

Hiç

eksik etmedim parmak uçlarımdan umudu

ve hiç,

mutlulukla sonlanmadı umutlarım

yinede sevdim sizi,

herşeye rağmen sevebildiğim gibi.

Özlemleriniz karışırdı uykusuzluğuma

ben yine ben'den giderdim.

Gülümsemeler yapışırdı ansızın yüzüme,

inanın madam

hiçbir yokluk sizsizlik kadar sancılı değil

ve hiçbir alışkanlık,

size alışmak kadar güzel değildi.

Gözlerim ki madam,

onlarca yere gittiler, onlarca yeri gördüler.

Nasıl bir huydur ki bu,

olmadığınız hiçbir yere ait hissetmedim kendimi

ve öyle bir yaradır ki,

herşey bir yana ''iyi ki sevmişim'' sizi...

Onlarca,

içinde özledim geçen cümleler feda ettim

sizinle konuşmadan sizi yazdım gözlerime

kaç deniz kıyısı gezdim

kaç kilometre yol gittim de

hiçbir şehir sığdıramadı içinde beni.

Öylesine uzun bir yoldu ki içim,

yağmurlar dindi,

kahveler bitti,

gelmeyişiniz hiç bitmedi...

Sizde öğrendim en dip suskunlukları madam,

gözgöze gelemeyişimizde öğrendim kaybolmuşluğu

hafif bir müzikle sarmaş dolaştım

bilirdim,

iflah olmazdı ömrüm şimdi.

ve yine iyi bilirdim ki,

her daim mümkündü sevebilmek sizi.