Eksik Sabah

Kaşlarını söker Eylül'ün

Sokulurken ıhlamur kucağına ıssız

Ayrılık masalları anlatır karınca yuvaları

Soluğu içer

Son kadeh

Ve savrulurken hicaz akşamda cam kırıntıları

Yürek yanıkları kokar

Bildiği tüm lisanları

O şehrin

Çığlıkları karışır

Tiz erkek seslerine

Narası göç etmiş kuşların

Mermiler kızartır

Gecenin şakağını

Vurulup yıldız düşerken rahmine puşt zamanın

Eksik doğar

Sabah

Işıksız ve kara

Yalan şimdi hayra yorulan tüm rüyalar...