Eksik Şiir

Anlamsızca bulanıyor her şey şimdi

Şekiller büyüyüp öylece gidiyor.

Nesneler büyümekte, insanlar küçülmekte

Sen de erimektesin şimdi

Ağaçların gölgesi gölgeme değmekte

Onlar da büyümekte akşam olmakta yani

Oysaki günü yaşamadan geceye karışmak

Soluksuz labirentlerde kalmak gibi

Bir de donukluğum var

Bazı zamanlar kendime kalıyor kendim

Canını çıkartıyorum kendimin hesaplaşıyorum adeta

Sevgilerimi sorguluyorum.

Aklıma geliyor birden onlar

Onlar da büyümekteler nesneler gibi

Niçin acımadılar bir yas perdesi araladılar kalbimde

Tek tek boşalıyor sonra hüzünler

Kaybediyorum sanırım en değerli şeyi

Kim tamamlayacak şimdi bu şiiri