Eksikliğim Çoğalmaz

Sanma sensiz buralarda mevsim yaz,

Güneş bir gün gelirse öbür gün uğramaz.

Kurumuş dallarım yeniden çiçek açmaz,

Dünyalara çatsam da eksikliğim çoğalmaz.

Bir zemheri ayazında kaskatı beklemekse,

Yarım kalan şiirlere birkaç sözcük eklemekse,

Kalbimi cebime koyup çekip kapıyı gitmekse,

Dünyalara çatsam da eksikliğim çoğalmaz.

Sanma sensiz buralar hep gül gülistan,

Canımın acısını anlatsam da anlasan.

Şu kış yüreğimi mayıslarla donatsan,

Dünyalara çatsam da eksikliğim çoğalmaz.

Bir gökyüzü düşün ki kafeste kuş gibi,

Ardın sıra savruldum değersiz nesne gibi.

Şu gözlerin içime akan bir nehir gibi,

Dünyalara çatsam da eksikliğim çoğalmaz.

Dilimden düşürmedim o çiçekten adını,

Tanrım zalim yaratmış o katı vicdanını.

Dört yüz şiir açamaz kalbinin kapısını,

Dünyalara çatsam da eksikliğim çoğalmaz.