Eksilen Yanlarımı Sevdim

eksildim...

umuda sarılmış parmaklarım

sessizce kanamış yarınlarım...

sus demekle susmak bilmeyen yüreğimle

gece ayazında yangın,

yangın yerinde isyan...

çokça mavi bakışlar arasında ben

eksildim ...

kırık kaldırımlarında beşiktaşın ,

nereye ilerlesem kayıp , yitik adımlarım...

kurşuni hayaller arasında eksildim...

vitrin camlarında yağmur damlaları göz kırpar sukunetime

ritim tutmaz nağmeler yağar caddelere

nakarat şöyle..

" sakın üzülme "

say ki üzülmüyorum...

yine aynı kendim

yine aynı deniz

hayat kadar ağır rüzgar

saçlarımda dolunay...

bağıra bağıra ..hıçkıra hıçkıra dalga sesleri,

sende kalan aşkımla cancağazım,

.........................eksildim...

oysa;

doyasıya maviydik

güneştik... kumduk...

titreyerek doğacak sabahı bekliyorduk...

ve kor dem vakti

gözlerimin buğusuna şart koşmuş o gecede

yanıla yıkıla sevdamızdan vurulduk...

bir kuş, nefesi kesilmiş kanatlarıyla

siliverdi yüreğimin rengini..

kan kırmızı sevdalar öyküsüydük...

öykümdün

öykündüm

eksildik...

3-1-2016

beşiktaş sahil...

not ; eksik yanlarımı sevdim...

nebile bakıcı