El Üstünde Gömlek Eskimez

I

Ağlama beyhude Gülizar

El üstünde gömlek eskimez

O nazı tutan da ne zaman döneceğini bilemez

Şura keskin, öteki kıskanç

Herkes anlatığı gibi olsa

Emaresi kalmaz sana ,bana

Ne tükenen yazın, ne de soluyan kışın

Gören der ki: Dik kuyruklu yılkı atıyız

Oysa nereye niyetlensek

Kendi yolunu tüketen iç sefer sürgünleriyiz

Bir sır daha var, çözdüklerimizden başka!

Bir sevdiğin var dileği yok sende başka

Ağlama beyhude Gülizar

Bil ki eline düşen sanki cemre

II

Bu nasılda çalakalem yazılmış bir senaryo Gülizar

Her hikayede esas oğlan ve sevdiği esas kız var

Esas kızın kirpiklerine değdi mi gün ışığı

Tüm kainat canlanır

Konuştuğunda ağzından kirazlar dökülür

Güldüğünde güneş tekrar tekrar açar

İnce belli

Gül yüzlü

Nazlı mı nazlı

Esas oğlan ise bire bin katılı yağız delikanlı

Bir o kadarda sadakatli

Her biri artık birer gönüllü tutsak

Tutsaklık yörüngeyi serbest bıraktığında biter

Ak koyun, kara koyun geçit başında değil

Aşkın sonunda belli olur

Gülizar artık onlar

Yalın bir o kadar da çıplak

Nerde dürüst tertemiz uyanık insan?

Kim güzel düşünceler ardından koşan?

Gerçek oğlan ve gerçek kız artık birer tanrı

Bakışlarıyla, el üstünde oturup kendini durmadan seven

Uzun uzun solu havayı Gülizar

Esaretin başladığı noktada aşk biter ve tanrı konuşmaya başlar

III

And olsun ki yenilmez olan kadim zamana

En büyük suç aşk inancı tecavüze uğrayan insana inanmaktır

Bu ne biçim zaman: bambaşka işliyor buralarda

Herkesin kısa bir nefesi var ya

Kuşkanadını kaldırasıya

Gökyüzünde kayboldu mizar

Açıldı gözlerim karanlıktan aydınlığa

Nasihatim olabilir mi Gülizar

Öylesine turlayan

Hey gidi taklavari dünyaya

IV

Gönül işleri olsa da şehla

Hayatın çıtkırıldım anlarına mıh

Sevdadan kaçış yok Gülizar

Ağaç ne kadar yüce olursa olsun

Dalına dokunan bir his

Kimi zaman küçük bir serçe

Kimi zaman koca bir el

mecburdur ağaç

eğlilir

Dağ ne kadar sarp olursa olsun

Toprağında mutlaka bir iz

Mecburdur toprak

çiğnenir

Önüne geçemediğimiz

Aşk ne kadar zor olursa olsun

Kalbine hiç dokunmazsa

İnsanlık elbisen üzerinden sıyrılır

Sonra çıplak kalırsın

Demedi deme Gülizar

V

Gülizar bu ne güzel dua:

Günün aydınlık olsun tatlım

Düşüne düşen gün tozu

Gecelerinde hayırlara dolsun

Ey medar-ı iftiharım

Ey ömrü baharım

Ey nazenim

Senden öncem dalda rüzgarına uyan titrek yaprak

Sonram yağmuruna kavuşan kırılgan toprak

Savur topaklaştıkça dağılayım

İzin ver ne olur

Yağmura karışan katremi

gönül bahçende cılız bir tohum gibi saklayayım

Gülizar amin desene

Yarıp geçen kızılırmağın kızıl dokusu

Bin tanrılı şehre gelen şehzadeleri bile korkutmuş

Serçe ayaklı kadınların kuşkusu

Billahi derin el gömleği giyenlerin uykusu

Vallahi ne güzel dua ,

Ah ne güzel Gülizar