Ela Is

safransı sarısı günler solmuş

gömülmüş vedaların en cüzzamı

düşer dil deri kalbim

seni özler sözlerim

dökülür yaş yerinden

göğsüme sararım

pençe'sine geçmişi

perçemi aynada bükülü

dudak pay almaya müsait değil

kaybolan düşlere gebe

hızarıma sunarım boynumu

koynumda bitmeyen ölümler gömülü

dokunacak yanaklara hüznüm

kaybolmaya değil kaydolmaya gidiyorum

gece gibi aklınıza kazınıp

göçer semada yıldızlar

ışıltı kaçırır kaya kaya

yerde gökte dilek belirir

kökümden şıvgınlanır

gelirim belki...

---

bir veda şiiri bu sitede son şiirim