Ela Unutkanlıkların Ortasında

nehirler aramızda eski kavak ağaçları

somun gevreği sabahları ellerimiz titrek

güvercinler sızarken dışarılara çatılardan

buzlu camların ardında menekşe çay bahçesi

kireç badanası kokulu bahçe duvarları

ışığı kısık pembe lambaların iyimserliği

serinleyen ağustosun özlem dolu kaygısı

kalender yokluğuna borçluyum dağ yollarını

şimdi ela unutkanlıkların ortasında yabancı

zamanla mühürlü bir imkansızlığın şiiriyle

içli susuyorum sokakların günlük hayhuyuna

ağlamayı yasakladım kendime öylesine küsüm

toprak damlı düş yıldızlarından gelmiştim

yalınayak üşümeleri yedekleyerek macerama

kalbim duracak gibi olana kadar gitmeyeceğim

hiçbir gitmemi gör istemem gelmek içinim sana