Ele Veda

nesin sen korku mu

korkmuyorum ki artık öldüm az önce

oldu işte baş rolündeyim bu cenazenin

çağırsam gelmezler

çağırmadım gelmişler sevdiğim herkesler

el üstünde tutuyorlar beni

ağır ağır sallıyorlar tabutumu

ebedi uykunun ninnisi mi bu

işte geldik bodrum katta ki evime

temelini benimle atıyorlar

ellerinde kürekler görseniz

arı gibi çalışıyorlar

üşümeyim diye üstümü örtüyorlar

şu beni bırakıp giden kalabalık

ilk defa el sallamıyor ardımdan

ele veda böyle bir şey olmalı

peki nesin sen hayat mı