Elfin Nehar

Vakitlerin birinde

-bakmayın siz vaktin biri dediğime

günü de saati de

hala hatırlanır,hala işler yüreğimde...-

bir haziran sessizliğinde

kuşluk zamanı

kuşların sıcaktan ağaç dallarına tünediğinde

ben duvarlarımı

ona yerle bir ettirdiğimde

hatta

asla olmaz dediğimi

oluruna terk ettiğimde

O'na korku dolu bir sesle

-merhaba! dediğimde

sonra sonunu kendim kurup,

ümitsizliğe düştüğümde

kendimi O'ndan gizlediğimde

O'nun öğle vakti bana dönüşünde

...

ve akabinde

ikindi sessizliğinde

yüreğime en güzel sözlerle

bana güven,

hiç üzmem seni dinginliğini hissettirdiğinde

işte o vakitte başladı bu hikaye

ve bitirdi işte

vaktini hiç bilmek istemediğim

elfin bir zaman diliminde...

(şimdi zaman elfin nehar / O beni gecede bıraktı sayamıyorum söyleyin hazirana ne kadar var?

)