Elimi Tutan Adam

uzanmaktan vazgeçtiğimde elimi tutan adam...

uyumaktan vazgeçtiğimde;

ay olup geceme doğmanı ne çok özlemişim...

oysa sen şimdi güneşim olup kararmaktan,

ay olup uyanmaktan öteye gidemiyorusun hayatımda...

ellerim ise ellerine deyemeyecek kadar mahkum kalmış uzağına...

ve sen ay'ın dolu tarafında ararken

adını boş taraflara kazıdığın için

bir boşluk oluvermişsin hayatımda

ben ki hayatımı seninle dolu dolu yaşamaya hazırlanıyorken...

güneşim doğmak için bir günaydın'ını bekliyor;

dünden ötelerden gelen bir heyecanla

bir günaydın'ı esirgeme artık...

Ellerim çekildi köşesine yine

bir kere daha uzanıversen ne olur?

bir aydınlık daha lazım

sonsuzluk kat ömrümüze...

isteyince oluveren bir hayal gibi düşün

bir eksen biçeceğim gülverecek sevdamızı

sensin hergece gördüğüm düşün

olmaz diyemediğim imkansızı...

01,26

25mart