Eller Kalir

Ateş yanar duman, gider,

Kor yerinde küller kalır.

Yaprak solar zaman gider

Har içinde güller kalır.

Bir düşmanın çıkar beşe,

Dert yanarsın dosta eşe,

En sonunda kalka düşe

Söylediğin diller kalır.

Gülen suratın asılır,

Bağrına taşlar basılır,

Dizinden derman kesilir

Yürüdüğün yollar kalır.

Eşin dostun uzaklaşır

Düşmanın daha yaklaşır

Sıcaklığın sende üşür

Sarıldığın kollar kalır.

Verilmiş ise kararım,

Kendim çekerim zararım

Ne kaybettim ne ararım

Ahmet gider eller kalır.