Ellerim Şimdi Ellerin

Gözlerimde eskiyor tüm anılar

Perde çektiğimden beri geçmişime

Karanlık benliğimde kayboluyorum

Kaçıyorum havadan, sudan, topraktan,

İnsandan...

En çok da kendimden kaçasım var

Ruhumu emanet etsem eskiciye,

Takılsam yol, iz bilmeyen hüzün kervanına

Gitsem...

Gitsem...

Döndüğümde alabilir miyim emanetimi geri

Sol yanım uyuşuyor bu günlerde

Ataklarıma mola verdiğimden beri

Her gün,

Her gece

Yok oluşlarına ağıtlar yakıyorum

Gözlerimi kınaladım ardından

Bu bir düğün müdür?

Söyle, neyin yıl dönümüydü bugün?

Hatırlıyor musun?

Bugün doğum günün,

Bugün ölüm günüm...

Adı bilinmeyen bir kasabanın

İzbe dünyasında bıraktım siluetini

Hani çınar ağacının gövdesine kazımıştık yüreğimizi

Hani ilk öpücüğü kondurmuştun ya...

Epeydir susuz dudaklarım

Çatlak anılardan sızan su serpintileri

Yetmiyor kaktüsü mimoza yapmaya

Yetmiyor be iki gözüm,

İnan, y e t m i y o r

Ruhumun siftahını yaptıktan sonra aşka

Mühürledim kurtlanmış tahta kapısını

Kepenkleri indirirken ömrüme

Kasadaki bozuklukları hüzne yatırdım

Ve kara borsaya düştükten sonra sevdalar

Anladım ki gözlerinmiş

Dünden bugüne tek kazancım

Anıların küflerini sıyırıp bansam kederimi

Ellerini katık yapsam,

İçsem şükür bildiğim g ö z y a ş l a r ı n ı

Sızsam ş a h damarından k a n gibi

Kabul eder misin ha?

Eder misin sevgili....

Hani diyorum ki tırnaklarımla kazısam yüreğimin acısını

Ruhumun tümörünü yok etse ellerin

Ellerin, bir kez dokunsa saçlarıma

Okşasa gamzelerimin masum gülüşlerini

Ellerin, tutsa gecemin şafağından

Hiç bırakmasa...

Duyuyorum imkansızın ötelediği tiz sesini

Diyorsun ki,

Ellerim,

Şimdi e l l e r i n...

Düş gücü...

Nisan / 2013