Ellerim Üşür İkimizden

uzaklarda bir tren geçiyor kadardır sesin

titrek ve belirsiz, diyaframında

ayrılık saatlerinde ağlamaklı kadar bile olamayan

ve aslında döngüsel bir aşk belki de

gözleri güzel çirkin bir kadın kadar.

ne tuhaf bir yalnızlıktır yaşadığımız bu sevda

ki neresinden baksak sonunda yine sen

sütten dili yanan yavru bir kedidir hep yüzümüz

- birlikte gözlerine bakarken senin -

ayrılık sonrası öyle bir dönüşme ki bu

bir mahrem bakışının yalnızlığında asılı kalırız senin.

sonrasında bir sabah

giden gemiler kadar bakakalırız birbirimizin ardı sıra

kırılmalarız bakışlarımızda..

sımsıkı sarılırken hayallerimize

bir meyhanede bir bardak kadar.

öyle ki ;

anlamsız bir batmasıyızdır artık kırık hayallerimizin

çok soğuk ellerimize..