Ellerimiz Kan Revan

sefanı boynuma,cefanı ömrüme takarım inci niyetine

kapılar kapanmasın diye açtık mahşer aralığını

toprağa düşer bakışları nefislerimizin

zahmete sarıldık rahmette sarhoş olmak için

sarıldıkça yandı canımız

kaçtıkça kamçılanan nefsi emmare

gömdüğümüz çukurda sinsice devleşti de

mağlup gölgemiz bihaber

gök gürlemeden yağıyor kekremsi yağmurlar

geceme ay diye sen doğduğunda

aydan hicap duyuyorum

mehtap altı sevişmeleri düşlerken

hangi hain rüzgar getirir kokunu

oysa kaç zaman geçti görmeyeli cemalini

bu kaçıncı karanlık aydınlık aradığımız

yüreğim avuçlarında

yüreğin avuçlarımda

biz hangi bilinmezde

hangi yangında umut topladık

ellerimiz kan revan