Ellerin Yüzün Gözlerin ve Bir de Ayrılık

Dalgındım biraz kanepe kenarında duran yastıklar kadar

Gözlerini dikmişti üstüme bütün oda

Hüzünler dans ediyordu tenimin kıvrımlarında

Cadde ki araba sesleri penceremin içinden

Az çok vuruyordu kulaklarımın memelerine

ve yüz üstü düşmüştü hayallerim

kan revan duruyordu kanayan yüreğim avuçlarımın içinde

Bazen diyordum kendi kendime küfür edercesine

yedi ceddini düzdüm ulan bu sevdanın daha ne alacağı var ki

Sonra töre cinayeti gibi namlusunu çevirmiş bütün anılar

Tek mermilik ve kurşun deldiği yeri kanatarak fırlıyor dışarı

Dargındım zamana zamanda dardı zaten bana

Öfke nöbetleri tutuyordum vardiyasını kaçırmış işçiler telaşında

Servisimi bekliyordum azrail kınından çektiğinde uyduruk tahta kılıcını

Vuracaktı başım yerinde olursa , bana göre yoktu çünkü düştüğüm hayaller kayboldu

Bir orhan veliyi anlamaya başladım bu İstanbul'u gözlerin açık dinleyemezsin zaten

Ya kapatacaksın tamamen perdelerini kapanacak bütün boğaz ve meydanlar

ya da aç gözlerini öldürsün bütün parfümeri dükkanından çıkma

Begonya kokulu kadınlar

Paltosunda yırtık dekolte fahişe taşıyan var mı ? ? ?

Donuktu dili gecenin

üşengeç kelimelerin titreyen senfonilerinde ay katili oluyordu yıldızların

Yıldızlar düşüyordu bütün mezarlara

dili geçmişti bütün cesetlerin , musalla taşlarına yazılan isimler kadar

anlamlı değildi işte ismimiz

seninde bir farkında yoktu herkes gibiydi işte

yüzün,gözün,ellerin ve ayrılıkların

....

Karın tokluğuna çekiyordum bu sevdayı

İspanyol meyhanelerinden çıkma sözlerimle seviyordum seni

Bütün şirke koştuğum küfürler sevdanın bir köşesinden tutukluyordu beni

Bu milyonlarca insan neden seviyordu

ve ayrılığı bile bile bu acıyı çekmek hangi kanunun yasal prosedürüne uyuyordu

Seven mi zalim , sevdiren mi ...

Yoksa hepsi bir tuzak çektiğim acılar mı kâr kalacak

Sende aynısın işte

Elin

Yüzün

Gözlerin

ve

Ayrılıkların

.....

/...

Ölüler konuşamaz ve sessiz ağlardı mezarlarının başında toplu katliamlar vardı tarihin her sayfasında . Yaşayan ölü katliamı hiç düşmedi sayfalara çünkü bütün ruhlar çığlıklarıyla susuyordu gözyaşlarına ..

..../