Ellerinle Dokunmasan

gece sızıyor gözlerime

bu evren benim değil

kaldırımları ülkem yaptım

tek derdim sonbaharın üzdüğü

yapraklara basmamak

'derdim günüm

ölsem desem

nasıl duyarım ağaçların hışırtısını'

kızıl bir yaprak dağıldığında ellerimde

saçlarının topraksı tadı gelir aklıma ya

kaldırımlarda gezinen bakışlarım

yaprakların arasında aranır durur

ağlayışlı suskun anlamsızlığını

'bu mu derim bu mu

hayat koca bir kaybetmek korkusudur

ellerinle dokunmasan

ölümü bilir miydi hiçbir ağaç'