Elveda

Beklenmedikleri bekleyerek tükettik aslında

Hep var olmaya çalışıp hiç olamayan umutlarımızı...

Yalnışlarla öğrenmeye çalıştık doğruları hayattan

Asıl doğrularımızı yok ettiğimizi hiç anlamadan...

Yok olan her bir zerremizde kendimizi aradık

Bir bütün olamadık hiç bir zaman.

Yinede buna inanırdım zaman zaman.

En berbat yalanlarına doğruymuşçasına inanmak istedim,

En sahte gülüşlerine...

Sen diye gözlerimi kaparken hep,gidişine uyandım

En gerçek gidişlerine...

Yalnızlık bile kulağıma ''Hoşçakal'' diye fısıldarken

Yapmacıkta olsa tebessüm edemiyorum.

Yarın'larım olmanı isterken,

Bugünlerine mahkûm kelebekler gibi kalıyorum.

Boşver,sen yine beni güler yüzümle hatırla

Ben kendimi hep böyle kandırdım.

Diyecek belki çok şey var daha ama

Ben hepsini incecik bir ''Elveda''ya sığdırdım...