Elveda Rumeli

Elveda çocukluğumun düşleri

Koşup oynadığımız bahçeler

En içli türkülerle çınlayan komşu evleri

Kayboldu yakıldı birer ikişer

Masum ve temiz aşklara şahit

Baharın süslü gelini tepeler

Kan bulaşmayan yeri kalmadı

Üstüne basıp geçer itler enikler

Asrı aşan zaman olmuş terkedeli

Görmek mümkün hala

Dedemden kalan şanlı izleri

Şimdi bir eski film gibi canlınır gözümüzde

Doğrusu kanatarak yürekleri derinden derine

Her anı yürek yakan serüveniyle

Bir sütçü baba, adam gibi adam!

Etrafında toplanan yürekten dost arkadaş

Sıcak gönülleriyle kızlar ,eşi ve yoldaş

Mustafa'sı Aleks'i ve kaymakamı

Daha nicesi...

Öksüz toprakların son neferleri sanki

Omuzlarına binmiş ağırlığı

Kahramanca taşır hepsi

Yanıp yıkılır haneler

Kin kusan sırtlan elinden

Asırlarca doyduğu toprağa geri durmaz ihanetten

Kanaya kanaya koparken

Yaralı bir kol gibi omuzdan

Adl-i İlahi elbet soracaktır

Bir gün hesabı sürüsüyle domuzdan