Emanet Sevda

Çok aramıştım yıllarca,

hep durmadan bakmıştım etrafıma,

yaşadığım şehrin her sokağında,

seni de aradım sevdamı da.

Demek ki değilmişsin yakınlarımda,

geçmiş günlerin acısını çıkarırcasına,

öyle çıkmıştın ki karşıma,

benliğim artık dönülmez bir yolda

Bir sevda masalı başladı seninle,

sen yanımda; ellerin ellerimde,

umurumda değil dünya yok olsa bile

Masalımda mutlu son aradım,

mutlu son yoktu ağladım.

Kendimi aşkın saflığına bırakmıştım.

Gerçek sevenler saf severmiş,

sevdan gönlüme emanetmiş.

Anladım sen de gideceksin yalan aşklara

Gidene dur demem asla ama

Emanet sevdanı bende sakın unutma

Benden uzaktı geldiğin o yer

Sandım ki uzakları gelecek kadar vermiştin değer

Sen de herkes gibiymişsin meğer.

Verdiğin sözler de yalan; yalanmış meğer.