Emekli - I

Gözlüğü boynunda kulağı duymaz

Günleri geçtikçe çöker emekli

Devlet baba onu insandan saymaz

Yılların ardından bakar emekli

Tükenince aylık düşerler dara

Üç ay'ı düşünür hep kara, kara

İlacı verilmez istenir para

Dünyayı başına yıkar emekli

Bakkala kasaba korkarak dalar

İşittiği sözden saçını yolar

Bankanın önünde günleri dolar

Ömrünü kuyrukta yakar emekli

Hele bir de yok ise evi barkı

Çevire bilirsen çevir bu çarkı

Doktorlar ister ameliyat farkı

Yalvarıp boynunu büker emekli

Taksit, faturalar belini büker

Ev sahibi gelir ciğerin söker

Torun harçlık ister eteğin çeker

Canını dişine takar emekli

Yıllarca çalışmış ileri, geri

Sonunda kalır bir kemik bir deri

Üstüne çökünce kara zemheri

Her sabah erkenden kalkar emekli

Hepsine de bakın beli bükülmüş

Ağarmış saçları, dişi dökülmüş

Omuzları çökmüş, ayak çekilmiş

Koşması imkânsız, seker emekli

Oy verdiği parti etmez himaye

İş kurup çalışsa yoktur sermaye

Yıllardır yazılır aynı hikâye

Her zamda dişini sıkar emekli

Her vekil biliyor amma sorunu

Hiç kimse çözmez bu acı durumu

Ona sahip çıkmaz kendi kurumu

Ah edip içini çeker emekli

Belki üç kuruş tazminata kandı

Dostları elinden tutacak sandı

Necati yazdıkça hep içi yandı

Gözünden yaşları döker emekli

İZMİR 30.06.2014