Emi

Normal bir el çekmez dikkatimi

Oysa Emi'nin elleri beni kendıme getirdi

Şaşkın tebessümünün gölgesindeki o soğuktan, koparmaktan çatlamış elleri

Beni buralara kadar itti

İlla görmem lazım dimi, illa çatlaması lazım

Öyle duru ki patlak patlak gözleri, öylesine sisli ki

Yıllarca fazla umursamadığım hasta Emi

'Normal' tabirlerindekilere göre öyle dürüst ve gerçek ki

Görmek, anlamak için zaman ayırmana gerek olmayan kimsesizliği

Sıcak bir sarılmayla terk etti bedenini

Ne acı! nasıl benciliz böyle

İlla duymalıyız illa iç çekmeliyiz

Sohbete katmadığımız Emi namaz kılıyor

Bunca işareti niçin nefsimiz algılamıyor?

'Bugünde bitti' deyişleri bize Yaradanı neden hatırlatmıyor?

Nasıl da sert davranırdım ona.. Öfkeyle iterdim

Benim peşimden gelenlere Emi yine sabreder

Umarım birgün o çatlak ellerden geriye kalanı

Birisi takar..