Emirvari

Otur, sadece otur

Aşk kokan güllerden daha kırmızı

Ayakları sümbül dalından daha narin

Sandalyenin üstünde sadece

Otur...

Gecenin sessizlikleriyle

Sessizleştir sende kanayan yaralarını

Ve çek tetiğini hayatın

Ama sessiz

Seslenimlerinle ürkütme hayatı

Buz kadar keskin ol

En az onun kadar kaygan ve mavi

Göğe uzanır gibi yap

Çek, kopart arşın bağrından bir se/mavi

Mahçup olma, dön

Gelişlerin hep daha acımasız ve sert olsun

Dünya'nın etrafında sen de dön

4 mevsimi bir bünyede

Yaşat şu kainata

Nefesini verme gamsızlara

Suskun gecelerde saldırırlar sonra

Kağıt gibi nankördür onlar da

Keserler

Yakarlar canını

Sözlerin sözsüz olsun

Ama yalnızca özlü

Gözlerinin imzasını at

Sözlerinin dokunacağı yere ki

Olmayan sabahlar, dönsün gecelere...