Emmabadü
'bundan sonra'
Bilmediğin diyarlarda
Ya da başucunda
Kimsesiz bir yavru nefes almakta
Küçümen elleri kimsesizliğe sarılı
Rüzgâr koluna eşlik ediyor
Hayaller azık
Dünya ona hep kazık
Burada zulüm bir başka
Top tüfek değil
Gözler yere boyun hep yere eğil
Sert bakışlar eziyor minik yüreği
Kimi olan bilir mi kimsesizi
Dört duvar ötesi karanlık
Zaman manasız asır bilinmez
Kimine dert kimine ölüm değmez
Bir yavrucağın yüreğine değer
Kirli eller paslı gözler
Ve nefret gerisi teferruat
İnsanlığı askıda bırakmış
Çıkıvermiş meydana akmış
Göğsü kabarık adı insanmış
Sen bilmezsin gülüm
Bilmezsin kimsesiz canları
Acımakta acaba hangi yanları
Bin kurşun acıtır mı?
Yüreğine değen bir sızı kadar
Ne el uzanıyor hayata ne de göz
Sana yaşamak neymiş otur
Ve mahkûm kal
Nefesini salıver
Dört duvar dikenli eller
Karanlık gözler
Seni rüyanda bile izler
Düş yasak, hayalde kota var
Bir papatya bile açmaz
Bahar senin neyine der
Ve yenir bir keder
Yok olsun
Yoklukla dolu bedenim
Varlığı alfabede okuyan gözlerim
Hayallerimi giydirin cansız bedenime
Hiç görmediğim çiçekleri serpin
Koklamadığım ıtrı sürünün
Düşlerimle gömün
Bana sen lazımsın 'ölüm'