Emsal

Ruhum şu an ıssız caddeler gibi

Bir uçtan bir uca, bak gözlerinle.

Külleniyor aşkın, neyse sebebi?

Sözlerinle üfle, yak gözlerinle!

Fısılda ne olur birkaç hoş nağme!

Sevince dönüşsün elem hengâme

Okursan, gözlerim en güzel nâme

Dikkat, yel atmasın, çak gözlerinle.

Neyin var benimle hep bölüşürdün

Bakmazsam gözüne donar, üşürdün

Sebep ne, ağına böyle düşürdün?

Ne ektin kalbime, fak gözlerinle?

İnanırsan ömrüm hicran bu gamla

Ayrılığın denktir sanki îdamla

İstersen canımı al damla damla

Hasret mezarına sok gözlerinle!