En Gerçek Sevgili

O sımsıcak şefkatiyle bana hep kol kanat geren

Hiç bıkmadan usanmadan sabırla kahrımı çeken

Başarılarımı övüp suçlarımıysa hoşgören

Yıllaryılı değişmeyen en gerçek sevgilimsin sen

Elime çöp bile batsa benim yerime ağlayan

Bir lokma ekmeği olsa onu da bana saklayan

Bir asır öpüp koklasa yine de bana doymayan

Yıllaryılı değişmeyen en gerçek sevgilimsin sen

Kalbini kırdığım zaman utancımdan kahrolduğum

Affından emin olarak mahçup mahçup sokulduğum

Kimseye boyun eğmezken uğruna köle olduğum

Yıllaryılı değişmeyen en gerçek sevgilimsin sen

Hiçbir dünya servetinin yerini tutmayacağı

Uğrunda ölmenin bile fazla hafif kalacağı

Yıl değil yüzyılın bile unutturamayacağı

Yıllaryılı değişmeyen en gerçek sevgilimsin sen

Beni karşılıksız seven bir tanecik annemsin sen