En Güzel Gülümseme

çok eskiden tanıyor gibi

şaşkınım

arasından deniz geçen bir şehirde

tanıdım seni

çocukluğumdan beri

saçları siyah mı siyahtı unutamadığım

o gün yağmur vardı

ıslaktı üstelik saçları

benim böyle unutamadıklarım

kumsala çekili

düşlerim vardır

aşktan yana kaygılarımı unutturan

gülümsemen düşüyordu

kuru yapraklar yerine

bulutları kovalayan güneşe

benziyordu , gülünce yüzün

ağaçlar boyanmıştı

anlaşılan sonbahardı

sevdiğim eylül'dün

yıldızsız gökyüzünün yıldızı

sabahın denizi

şebnemdi kirpiklerin

düşünürüm de kederlerimi

hiçbir düş avutmuyordu

İstanbul gülüyordu

zamanla aşınan ömrüme

uzattığım el kadar yakındın

güzel günlerin çiçeği

anlatılmazı anlatan gülüşlerindi

mavi şehrin hisarları gibi

zeytin gözlerin

en güzel kelimeleri gölgede bırakırdı ..