En Kötü Dileğim

Ne kötülük vardı, seni sevme cüretini göstermekle

Gözlerin de var olan, tüm değer yargılarımı

Ve üstüne konulmuş, bir sevgi yumağı

Yüreğimin dehlizlerinde, gelgitlerin çırpınışı

Seyrederken seni, gözlerimin önünden kayıp geçişini

Ellerimde yokluğunun acı bir resmiyle

Ve yanağına kondurmak istediğim, küçücük bir gülümseme

Ne vardı bunda, sana değer vermek, şuursuzca görebilmek

Kusursuzca, engelsizce ve bilinçsizce adını sayıklayabilmek

Ve seni senden, daha fazla sevebilmek

Ben sende hiç kötü görmedim, göremedim

Yani sende, ufacık bir sevgi tohumunu ekebilseydin

Küçücükte olsa, dalıp baksaydın gözlerime

Ve aksaydın, içimdeki sahillere denizlere

Sayabilseydin, yüreğimde ki aşk zerreciklerini

Öpüp koklayabilseydin, içimdeki kendi kokunu

Ve birazcık okşayabilseydin, umutlarımı

Bir sevgi olasılığını, verebilseydin gönlüme

Zaten, aşk kitaplarında hep böyle yazılmıştır

Çok seversin, ama az sevilirsin

Biliyor musun, bir hayat yazıyorum artık

Seni, gözlerini, gül yüzünü yazıyorum

Ve iyiliğin tüm hallerine bürünmüş olarak yazıyorum seni

Ben seni sevmişim, sende beni

Ve gecenin soğuk karanlıklarında, ısınırdık aşk sözcükleriyle

Yazarken hayatı, sadece sayfa aralarında kaldı, hayallerim

Sana beddua etmeyi çok denedim

Seni kötü bilmeyi,

Dünyanın en kötü insanı bilmeyi, çok denedim

Ve sana bu dünyada, en kötü dileğim

Mutlu olmandır