En Vefalı Dostum Ayaklarımmış

Ne kadar vefasız arkadaşlarım varmış

Zor günümde hepsi oldu yaprak dökümü

En vefalı dostlarım ayaklarımmiş

Yıllarca taşıdılar bütün yükümü!..

Aydınlık bir günümü karartmadılar

Bir tel siyah saçımı ağartmadılar

Ağlarken hiç yalnız bırakmadılar

Ayaklarımdan aldım yaşam gücümü

Hamal tuttum kendime ayaklarımı

Benden beş kuruş istemediler

Çektiler nazımı bütün kahrımı

Her anımda paylaştılar acımı

Onlarla yaptım tüm seyahatlerimi

Akraba eş dost ziyaretlerimi

Gidip aldılar çarşıdan kıyafetlerimi

Karşıladılar bütün ihtiyacımı

Karnım acıkınca yemeğe götürdüler

Uykum gelince yatağa yatırdılar

Hasta olunca eczaneden hap getirdiler

Ayaklarım dindirdi bütün sancımı