Enkazlardayım

Yarın benim günüm

Çocuklarım karlar altında

Aç susuz perişan

Kapandı okullarım

Son bir veda dersi yapamadan

Okşayamadan saçlarını

Gözlerindeki masum yansımalara doyamadan

Vicdansız dünyanın altında kaldım

Yıkıldı üstüme sorumsuzluk aymazlık

Kimse yok mu da demedim

Zaten kimse yoktu

Kaybolmuştu insanlık

Çocuklarım canım çocuklarım

Enkaz altında da hep sizi sayıkladım..

Yeni nesil bizim eserimiz mi şimdi

Kim çevirdi kalpleri böyle enkaz yığınına

Açlıktan ölürken yavrularım

Yanarken paçavra çadırlarda

Kimin eseri böyle umarsız gezen mezar soyguncuları

Nutuk atan sonra sıcak yataklarında rahat yatan

Vicdan yoksunu bu mankurt sürüsü kimin eseri

Çocuklarım canım çocuklarım

Ölüm Allahın emri ne diyelim

Ama sizi yaşarken öldürenlere

Sonsuza kadar helal değildir hakkım...