Enuma Elish’in Karanlığı / Kaos Hükümdarlığı

Babil'in Başka Bahçeleri

küllerinden doğar eski bir babil yalanı

amytis için bile olsa tahtını unutur mu kralı

gerçekle düş arasındaki o ince sır

asma bahçelerinde kaldı

Cehennemin Anahtarı

kıyamet, insanın aynaya baktığı gün başlar

kan döken ve kutsayan eller bizim ellerimiz

adalet terazisinin tahtı diken

kılıcı altın oymalı bir yalan

kader hapishaneyse, anahtar cehennemdedir

nemrut’un kibrinde yanan ateşin izidir bu

insan hem ateşi yaratır hem onunla savaşır

zira acı, onun en büyük sanatıdır

adaleti savunan her vicdan kendi celladını yaratır

Kral ve Soytarı

tanrıya ulaşmak için taşlara eğilmek

göklere yükselmekten daha zordu

"insan, insanı doğurabiliyorsa" dedi kral

soytarı, anladığını halka duyurdu

anlamın içinde gizliydi hakikat doğrusu

gündüz geceyi, gerçek de yalanı doğurdu

Enuma Elish’in Karanlığı

tanrıların savaşı bir ölüm senfonisi

tiamat’ın kalbi kırık, kolları suya dönük

marduk’un kılıcıyla bölünen gökyüzünün

bir tarafı yaşam, diğer tarafı ölüm

tezahür eden enki, şeytanın sureti mi

yoksa korkaklığımızın aynası mı

biz yalnızca, bir kaos tanrıçasının öfkesinden doğan

acıya bağımlı hikayeleriz

ölüm de yaşam da hep aynı sudan

bir rahip çıkıyor zigguratın taşları arasından

ellerinde kan, dudaklarında eski bir lanet

kader, yıldızların üstüne yazılmışsa

o yıldızları çizen kimdir

şeytanın eli mi, yoksa bizim kibrimiz mi

tanrılar adına dökülmüştür bu nehir

nehirde boğulan biziz

tanrılar, bizden yukarıda durur

çünkü biz onlara aşağıdan bakmayı seçeriz

Payesi Belli Bir Kader

günümüzün babil'i, cam kuleler ve asfalt nehirler

dışarıda göğe yükselen kibirden bir zincir

zincirin her düğümünde o en eski sır esir

kararı çoktan verilmiş bir ömür ile

payesi belli bir kaderde bulunur hep teselli

ey adem! bilir misin ki

özgürlük, cehennemden daha tehlikeli

Tufandan Önce Poseidon'dan Sonra

kadim denizlerin derinliğinde yankılanır bir çığlık

tiamat’ın öfkesi, yaşamın ilk nefesini taşır

kırık bir kalpten doğmuştur tüm okyanuslar

ey adem! yaratıldığın çamura bak

bilgelik, nehirlerin akışında gizlidir

o gemiye bin ve ayağa kalk