Epitaph
Dieses Gedicht wurde am 03.12.2020 zum Gedicht des Tages gewählt.
https://youtu.be/-C-HytsGYg0
/
iyi
değilim,
kendim değilim bu aralar
öfkem dağ yükü, yüreğim solungaçsız volkan
geçit vermiyor, nefes vermiyor, aşk vermiyor yaşamak
,
su
değil,
sonsuz değil,
soysuz aşklar değirmenliği zaman
ve taşıma aşkla ne dünya dönüyor ne de başım
,
hani
nasıl deyim,
sanki ben yarılmışım da
yer, gök içime devrilmiş
içim enkaz, yüküm kamburumdan ağır
,
ne dün,
ne bugün,
ne de yarın
söyletme işte, söyletme be kadın
kurşunlara gelesi hep yaşamak, hep ölmek oldu adın
,
tüm
rüzgarlar,
tüm dokunuşlar kanatsızdır
bu sebepten çarmıha gerdim tüm yalanları
sırf sen ömür ol diye gerçeğime, çerçeveliğime
,
neyse,
günü, güneşi geçtim de
gölgem bile kusmuğuna artık kurşuni
voltası gecikmiş tüm kaldırımlar üzerimde yürüyor
sensizliğime, tensizliğime fiyat biçiyor rimeli akmış köşe başı tanrıçaları
,
dişleri,
düşleri
sökülmüş hazımsız şafağım
ne toprak bana ne de ben toprağa terliyoruz artık
bir servi düşümüyüm belki de duasız, inançsız mezar kitabeliğime
,
kolum,
kanadım,
sancım, inancım
tek doğrum yaşamaktı,
yaşamaktı bir epitaph tınılığında
,
ve
şimdi,
nefesi çürümüş bir zamanın
aynası sararmış, bakışları kararmış tanrısıyım belki de
takvim müsveddeliğinde çırpınan düşmek, düşmemek arası son yaprağıyım
,
girişi de,
çıkışı da olmayan
damarı pıhtılaşmış bir şarkıyım,
boşuna dinlemeye, anlamaya da çalışma
daha çok küçüksün ama inan bir gün senin de aklın küçülecek, yüreğin büyüyecek
,
işte
tamda o gün
sen de öğreneceksin
bir şarkıya kıvrılıp uzanmayı, yanmayı
ve inan tam da o an sen o şarkıyı değil o şarkı seni gözleri kapalı dinleyecek....