Esaret

Mehtap vuruyor yüzüme

Oysa ben güneş topluyordum

Güvercin kanatlarında

Ne ay ne de güneş göstermez yüzünü,

Ben neşeyi ararken hüzün düştü yanıma

Özgürlük derken hücre

Karanlık ve soğuk

Sevgi derken sen düştü kanıma

Güneşe hasret mehtap

Suya hasret sel düştü

Sızıntı değil 'gülen' içime

Sızan insan sevgisi

Ne bir esaret ne bir buyruk

Sadace insan,insan düştü içime.