Eserken Bad-ı Saba

Eserken bad-ı saba girip sevda bahçeme

Taze açan gül gibi ellerinle der beni

Bu kalp sana adanmış koydum onu bohçama

Aşk yoluna çul gibi yolluk eyle ser beni

Sevdamızın gülleri belki vakitsiz açtı

Yaşanmamışsa hayat o hayat artık hiçti

Hayal kurduk yıllarca hepsi mahşere uçtu

Aşk geldiyse zul gibi çek tetiği vur beni

Unuttun hiçe saydın gönül denen dergahı

Senelerce duymadın ne feryat ne de ahı

Yeter zorlama artık aşk dokuyan tezgahı

Ger gergefe tül gibi ilmek ilmek ör beni

Vefasız sevgilere bulunur hep bahane

Yaralı gönüllere mesken olur meyhane

Aşkına sahip çıkıp etme deli divane

Uzak durma el gibi aç kolunu sar beni

Dalgalar dile gelsin çırpınarak ummanda

Geceleri göz kırpsın yıldızlar asumanda

Devşirelim vuslatı bu yaz sonu harmanda

Akıt mavi NİL gibi aşk deltana sür beni