Eşime...

Bırakıp seni o ilaç kokulu odada

Adım adım inerken merdivenleri

Gözlerim karardı bir an

Adım atamadım

Aklım hep geride

Seninleydi...

Beynimde uğultu

Yüreğim sızım sızım

Bir dokunsalar sicim sicim akacaktı gözyaşlarım

Şimdi..

Az sonra..

Ya akşam..

Yıllardır ilk kez kapı ziline basmadan

Nasıl gireceğim dış kapıdan içeri

Salon ışığını yakıp

Ölüm sessizliğinde ki odalarda nasıl dolaşacağım

Senin olmadığın

Kokunun olmadığı bu evde nasıl..

Nasıl ve nerede oturacağım?

Biliyorum..

Ne zaman uyansan

Aklın hep bende

Ne yapıyor diye!

Az önce oradaydım

Üç tek sigara içtim pencereni gören caddede

Sen görmedin..Uyuyordun.

O tılsımlı mürekkepten bir nefes alıp

Duvarları delip girdim içeri

Saçlarını okşadım

Ellerini tuttum

Sol yanağından öptüm

Gülümsedin!

Hadi git dedin!

İşte şimdi buradayım..

İşte bir şarkı..

?'Sen baharsan ben yazım

Başkasına geçmez nazım...''

Bir gün bile olmadan

İşte karıştı saçım, sakalım

Yokluğunda..

Yaşayan bir ölüyüm...