Esir Düştüm Sensizliğe 2

Koyu karanlıklara serdim yokluğunu

Gideceğim zaman baktığımda sonbahar hüznüyle sarılmış gözlerine

Ne umut vardı satırlarımda nede huzurum vardı rengini yitirdiğim hayatta

Gitmişti herşey seninle birlikte...

Sönmüştü ışığını umut saydığım yıldızımın aydınlığı

Abıhayat bile içsem ellerinden

Sönmüştü artık ve bitmişti artık

Yüreğimin açık mavi satırları...

Belki bir ümit var dedim gözlerinde

Umutlar besledim yeşile

Ne bir gelen ne bir giden vardı umutlarıma

Yemyeşil sitemlerden başka...

Adı sanı yok şimdi beslediğim aşkın

Senli şiirlere saklandı gözlerin

Şanı şöhreti bitti aşkımın ansızın...

Ve yine hüzün ve yine ayrılık...

Ayrılık işte bu zamanı belli değil

Kırılır hayallerim yazdığım her bir satırda

İşte yine bir son

İşte yine sana elveda....